top of page
  • F.A.C.A

Bir köyüm bile yok

Dağarcığım acıyor kelimesizlikten…

Seni, betimleyemeyen duygularım

ağrıyor hissizlikten...

Lügatım alışkın değildir

resmi faşizmin diline.

Neyse,

sonu yok resmisiz

yakarışların...


“Bir Köyüm Bile Yok”

Sezen, sezmeden bu

İnci sözü

Yamamalıyım şakağıma...

Çünkü

çektiğim acılara borcumdur beyaz perde.

Devrim kokar her kokan yaşım

Devrimdir benim için

kedi besleyen bir kadının asil duruşu...

Neyse,

susmalı anarşist ruhum!


Evet, orada bir köy vardı uzakta

yazın gidilenlerin yanında.

Şarkıdan öteye gidemedi

çekmedi çalınmak için

koltuk altında gezen

radyom.

Köy özlemi nedir? Hiç sezemedim

şehrin mazot kokan sokaklarında

yürürken...


Her şeyin bir adı var

olmayan toprağımında...

“Ektiğin kadar köylüsün”

dedi ağa muhtar.

Bense

“Emeğim kadarım”

dedim ve güldüm.

Es geçmeden dolmuşumu

oturdum ve bekledim

tütün kokan amcanın yanına...

Seyre dalarken köyümsü

ot parçacıklarını

14’dün de kızımsı bir gelin geçti

babasının emanet aldığı

atın üstünde...

Havsalam kabul etmedi

oğlan delikanlılara

mülk sayılması kızların...

Neyse,

harf yetmezliğinden gitmeyeyim

cesedimin yıkanacağı bir köy

yağmurum bile yokken...

28 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Comentários


Yazı: Blog2_Post
bottom of page